Pop-up theater trekt aan de alarmbel

In een open brief trekt zaakvoerder Randall Van Duytekom aan de alarmbel. Samen met zijn partner Daphne Paelinck hadden ze de moed om een een eigen theater te starten. Wanneer er na bijna één jaar eindelijk een "return on investment" kwam, en er over een extra theaterseizoen nagedacht werd, slaat het corona virus genadeloos toe. Door een oproep, hopen ze nu nog het hoofd boven water te houden.


Beste publiek, beste allen


Bij vele theaterhuizen klinken momenteel veerkrachtige reacties als: we zijn er binnenkort terug op volle kracht. Voor ons ligt de situatie enigszins anders. Naargelang hoelang deze situatie aanhoudt doven de lichten van ons nieuwe theater niet tijdelijk maar voorgoed.Het cancelen van voorstellingen is voor iedereen een streep door de rekening, maar deze situatie treft ons in het bijzonder en op een manier dat we - zonder uw steun - niet meer te boven zullen komen. Omdat we een persoonlijk contact met ons publiek altijd hoog in het vaandel dragen, wil ik je de situatie graag even uitleggen:


🔸 Deze zomer schraapten we al onze spaarcenten bij elkaar om zonder enige hulp van buitenaf een nieuw theater te bouwen. We wisten dat we een jaar lang alles uit de kast gingen moeten halen om dit te doen werken. Dat de plek die we gecreëerd hadden, moest barsten van de activiteit om alle gemaakte én vaste kosten te kunnen terugverdienen.


🔸 Het was een pop-up initiatief... Het feit dat daar nu enkele weken/maanden(?) tussenuit vallen is dus procentueel al een groot verlies van inkomsten die we niet, via een overbrugging, kunnen spreiden over de komende jaren.


🔸 Ook al dit najaar gingen we - door de gebruikelijke vertragingen bij zo’n werken - later open dan gepland. Niet alleen zorgde die situatie toen al voor kosten zonder inkomsten. We staken al onze tijd en energie in het theater klaar te krijgen: renoveren, vergunningen regelen, in orde raken met de brandveiligheid, onvoorziene problemen oplossen, … Elk vrij moment ging naar het theater. Hierdoor konden we niet de nodige tijd steken in communicatie en het op poten zetten van de broodnodige éxtra activiteiten om ruchtbaarheid te geven aan ons theater. De eerste mensen vonden bijgevolg in oktober slechts schoorvoetend de weg naar onze nieuwe plek. Op zich geen erg, zaken hebben tijd nodig om van de grond te geraken.


🔸 Begin dit jaar was het dan ook zo ver: we kregen eindelijk de ademruimte om collega’s te contacteren om gastvoorstellingen te komen spelen en investeerden we in communicatie op alle mogelijke platformen. Met resultaat. In de krokusvakantie hadden we meer dan uitverkochte zalen en ook de komende weken zat dat er nog aan te komen.


🔸 Het stilleggen van onze activiteiten treft ons dus bijzonder hard, omdat onze opwaartse dynamiek volledig in elkaar stuikt. En omdat we na de afgelopen maanden deze inkomsten ook broodnodig hebben.


🔸 Voorstellingen herplannen en tickets omboeken brengt helaas geen soelaas. Tickets die verplaats worden naar ‘mei’ dienen voor de huur en kosten van ‘mei’ te betalen. Tegenover onze huidige kosten staan geen inkomsten. Om nog maar te zwijgen over de reeds gemaakte kosten (los van de verbouwingen). Alle flyers die zijn gedrukt en uitgedeeld zijn niet meer correct, advertenties zijn betaald voor producties die niet worden gespeeld.


🔸 Wanneer we deze producties herplannen zorgt dat niet gelijk voor een stormloop van het publiek. Zij moeten terug geïnformeerd en overtuigd worden. Want nù hadden zij misschien zin om naar theater te gaan, maar in mei, juni, … wanneer het mooi weer wordt, dalen de theaterbezoeken en krijgen mensen zin in buitenactiviteiten. Met andere woorden: nieuwe kosten en energie steken in mensen binnenhalen in het theater.


🔸 Daarbij komt dat niet enkel het afschaffen van de voorstellingen door de maatregelen van de regering een domper is, door de corona-paniek zagen we de laatste twee weken de ticketverkoop al meteen teruglopen en wanneer de regering terug events toelaat zullen mensen logischerwijze aanvankelijk ook nog afwachtend reageren.De lijst van manieren waarop het ons proportioneel hard treft, is eindeloos.


🔸 Zo huren we ons pand niet (voor symbolische euro’s) van de stad, maar zitten we met een commerciële huur. We hebben dan ook geen subsidie, in geen enkele vorm.


🔸 Het grootste deel van onze inkomsten komt van culturele centra en scholen die onze voorstellingen boeken. Als we nu geen nieuwe productie kunnen maken, wil dat zeggen dat we deze voorstelling ook niet kunnen ‘verkopen’ aan deze organisaties naar volgend seizoen toe. Het treft ons dus niet enkel nu, maar we dragen de gevolgen nog het volledige volgende seizoen.


🔸 Verder brengt het omboeken van tickets en herplannen van voorstellingen, contacteren van artiesten, vergaderen, aanpassen van drukwerk, website, ... bakken vol werk met zich mee in deze periode waarin er geen inkomsten binnenvloeien en na een periode waarin we werkelijk al àl onze vrije tijd in het theater hebben gestoken.


🔸 Tot slot is De Proefkonijnen een zelfstandige onderneming, waar ikzelf full time en een aantal artiesten een belangrijk deel van hun inkomsten uithalen. Geen voorstellingen betekent: niks om op terug te vallen. Geen uitkering. Als ‘freelancers’ voor een ‘vzw’ kunnen we ook niet rekenen op de gebruikelijke steunmaatregelen van de overheid (uitstel op RSZ, bedrijfsvoorheffing, …) aangezien voor een VZW andere spelregels gelden.


Het bevriezen van onze werking heeft dus niet alleen gevolgen op de kosten die doorlopen voor de organisatie maar ook op de kosten & inkomsten voor ons persoonlijk, zonder compensatie.Het is momenteel, mede door de onduidelijkheid over de duur van deze situatie, te vroeg om de balans op te maken. Het geeft ons in ieder geval de tijd deze mokerslag even te verwerken. We zullen binnenkort zien welke initiatieven we kunnen nemen om ons er weer bovenop te helpen.We hangen in de touwen, maar zijn voorlopig nog niet knock out.


Randall Van Duytekom Zaakvoerder De Proefkonijnen




  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • RSS
  • Snapchat
  • Spotify
  • LinkedIn
  • Twitter
  • livepng
0