Social Media in het theater anno 2019

Er is geen ontkennen meer aan dat de relatie tussen sociale media en theater eerder van moeizaam aard is. Sommige shows omarmen het gebruik van sociale media terwijl anderen er ronduit tegen zijn. Vandaar stellen we ons de vraag op welke manier sociale media een positieve rol kan spelen in het theater, zowel voor het publiek als voor de productie?


Vroeger was een persbericht in de krant, een poster in de stad en enkele flyers voldoende voor het publiek om naar de zalen te trekken. Wanneer je vandaag de dag het publiek wil bereiken, denk dan aan een trailer voor YouTube of Facebook. Wil je het publiek aanmoedigen om sociale media te gebruiken op een manier die de performance niet onderbreekt, dan is het bijvoorbeeld een goed idee om een groot bedrukt doek in de foyer te plaatsen. Uit ervaring is al gebleken dat dit een zeer goede methode is om mensen aan te moedigen hun ervaring te laten delen.


Sociale media is een geweldige tool om voor of na een show te gebruiken. Maar wat doe je als mensen tijdens de show hun ogen niet van het scherm kunnen houden? De grootste vrees van producers die zich met hand en tand verzetten tegen het gebruik van sociale media is dat het de integriteit van live theater zou aantasten. Ergens is deze vrees natuurlijk wel gegrond. Maar gaat het hier niet om een wereldwijd fenomeen van aandachtspieken en mensen die zich systematisch loskoppelen van de echte wereld en naar hun 5 inch scherm gezogen worden? Dit fenomeen beperkt zich niet tot het theater alleen.


Laten we vooral niet vergeten dat sociale media een krachtige positieve invloed kan hebben voor een theater productie. Misschien herinnert u zich nog de hype in 2015 rond de musical BeMoreChill. Wat ontstond als een kleine productie in een regionaal theater in New Jersey in 2015 werd uiteindelijk wegens groot succes verplaatst naar het Broadway Lyceum theater. De show speelde eerst vier weken lokaal, waarna het een lauwwarm review kreeg van de NewYork times, die de plot beschreef als voorspelbaar en weinig origineel met flauwe pogingen tot humor. Een typische lowstakes-show met die niet lang zou voortleven na de afloop. Niets was minder waar. Na afloop ging de musical viraal op sociale media. Het verspreidde zich als een lopend vuurtje op Twitter, Facebook, YouTube, en Instagram. Duizenden fans werden er tienduizend en dan honderdduizend. De fans begonnen zelfgeproduceerde animatiefilmpjes te verspreiden op YouTube, sommige zelfs met tot wel 4 miljoen views! Gezien de show niet meer speelde, besloten de producers om een beperkte editie op poten te zetten die wegens groot succes naar het Broadway Lyceum theater verplaatst werd.


Het ongewone traject van deze show die op lokaal niveau flopt en jaren later wordt heropend als reactie op virale sociale media buzz, lijkt de diepgewortelde angst dat het internet en de eindeloze terabytes aan gratis muzikale inhoud; bedreiging zouden vormen voor lokale producties te weerleggen.


Natuurlijk blijft het moeilijk om te kwantificeren hoe legitiem die angst is. Het is logisch dat artiesten en productiehuizen goede redenen hebben om hun investeringen te beschermen. Maar toch zijn er veel voorbeelden uit theaterproducties die enorm lijken te profiteren van het plaatsen van content op sociale media die de interactie en communicatie met de fans aanmoedigt.


  • Facebook
  • Instagram
  • YouTube
  • RSS
  • Snapchat
  • Spotify
  • LinkedIn
  • Twitter
  • livepng
0