De OnePlus Nord 3 5G is een toestel dat bij veel gebruikers in de smaak valt, en dat is niet zonder reden. Voor een prijskaartje rond de 400 euro krijg je een smartphone die in veel opzichten aanvoelt als een luxe-toestel. Het scherm is een echte blikvanger: niet alleen fors van formaat, maar ook bovengemiddeld helder met een scherpe kleurweergave die je in deze klasse niet altijd tegenkomt. Onder de motorkap tref je de MediaTek Dimensity 9000-soc aan, een chip die in dit segment behoorlijk wat power levert. Of je nu multitaskt op het royale 16GB werkgeheugen of door het vloeiende OxygenOS navigeert, het toestel geeft geen krimp. Tel daarbij een prima accuduur en de befaamde snellaadtechnologie op, en het is duidelijk waarom menig gebruiker dit een uitstekende deal vindt.
Toch is het geen perfect plaatje. Wie kritisch kijkt, ziet dat OnePlus op bepaalde vlakken concessies heeft gedaan. De hoofdcamera levert puik werk, maar de overige lenzen zijn ronduit matig tot slecht. Bovendien ontbreekt een officiële IP-certificering voor waterdichtheid en is een 3,5mm-aansluiting voor je hoofdtelefoon tegenwoordig een zeldzaamheid. Gebruikers merken ook op dat de batterijprestaties bij intensief gebruik soms wat tegenvallen en dat het toestel niet draadloos kan opladen. Het is een pragmatische smartphone, maar wel eentje die je op de koop toe moet nemen met een paar duidelijke minpunten.
Deze nuchtere balans tussen prijs en prestatie staat echter in schril contrast met de koers die het merk recentelijk met de topmodellen, zoals de OnePlus 15, lijkt te varen. Waar OnePlus ooit synoniem stond voor gedurfd industrieel design en een eigenzinnige software-ervaring, is daar nu weinig meer van over. Het is bijna alsof het merk, onder druk van moederbedrijf BBK Electronics, besloten heeft zijn eigen identiteit in de uitverkoop te doen. De unieke designtaal met opvallende texturen en het cirkelvormige camera-eiland heeft plaatsgemaakt voor een generieke look die in een rij met tientallen andere Android-toestellen volledig wegvalt.
Die identiteitscrisis beperkt zich niet tot de buitenkant. Een van de meest kenmerkende features van OnePlus, de fysieke alert slider, is genadeloos gesneuveld. In plaats daarvan krijg je een knop die een AI-assistent genaamd ‘Plus Mind’ activeert. Voor veel trouwe gebruikers voelt dit als een stap terug: een fysieke, tactiele functie die dagelijks gebruiksgemak bood, is ingeruild voor een stukje softwarematige AI-hype waar lang niet iedereen op zit te wachten.
De software zelf, ooit de heilige graal voor Android-puristen vanwege de snelheid en de nabijheid tot stock Android, is inmiddels veranderd in een soort spiegelbeeld van Apples iOS. De interface van OxygenOS 16 oogt met zijn glimmende lagen en geforceerde mapstructuren alsof het direct uit Cupertino is komen waaien. Zelfs apps als de rekenmachine en het weerbericht lijken bijna een-op-een overgenomen.
Met de geruchten over een fusie met zusterbedrijf Realme in het achterhoofd, rijst de vraag of OnePlus niet langzaam opgaat in de grijze massa van Chinese smartphonemerken. Terwijl de Nord-serie voor de prijsbewuste koper nog steeds een functionele keuze kan zijn, is de magie van het merk bij de vlaggenschepen inmiddels ver te zoeken. Voor wie in 2026 op zoek is naar die authentieke ‘Never Settle’-ervaring, is het misschien verstandig om de kat nog even uit de boom te kijken. Het is immers nog maar de vraag of het merk dat we kenden, ooit nog terugkeert naar zijn wortels.
Over de auteur
